دوست که با مکاتبه داشته اند و آدرس و عنوان صفحات شان زینت بخش وبلاگ ما گردیده اند قرار زیر می باشند:

مجمع وبلاگ نویسان مهدوی

http://www.zohour.mihanblog.com

بی قرار ظهور

http://www.bigharar.ir

مرکز اطلاع رسانی امام مهدی(ع)

http://www.emammahdi.com/default.asp

بنیاد قرآن

http://www.bonyad-qoran.org/Show.php

درسهايي از قرآن

http://www.bonyad-qoran.org/Show.php

دوستان خوبم
نشانه هایی در ارض هستند که خداوند متعال وقتی ، آنها را در مسیر زندگی کسانیکه حتی با بهانه ای کوچک جلب محبت او کرده اند ، قرار می دهد تا آنها را ، از راه هایی که ابعاد آن برای کسی در دنیا آشکار نیست ؛ میانبر ، تا مطلع نور ، در اندک زمان ممکن ، می برند .
کافیست چشمان تیز و عبرت بین به آنها داشته باشیم ، و از فرصت های در اختیار بیشترین بهره را ببریم .
در عالم مکانهایی است ، که ساکنینش در تمام اوقات نور می آشامند و نور تناول می نمایند و تمام اعمالشان نور است نور ؛ نور علی نور .
دوستان بزرگوارم ؛ آدمی در این عصر جاهلیت ثانی انسان ، دچار نوعی پچیده ، از غفلت آمیخته به توجیه خویش است ، پیوسته درست و حسابی خود را قانع می کند که این فعل من همین است و غیر این هیچ . ابزار بهانه بسیار ! و محک حق در حاشیه ! خدایا به ما رحم کن .بی قرار ظهور

سلام بر برترین آرمان

سلام بر کسی که برترین آرمان بشر و بلندترین غایت هستی است. سلام بر او، هنگامی که به دنیا آمد، دورانی که در میان مردم زیست، و اکنون که از نظرها غایب است. سلامی که به یقین آن را پاسخ گویی هست و علیکی جانانه در پی خواهد داشت. سلام بر بزرگترین آرزوی بشر؛ سلام بر مهدی، صاحب عصر و زمان!

 به یقین سلام ما را پاسخ خواهد گفت که او از خاندانی است که اگر وعده کنند، خلاف آن عمل نمی کنند و اجداد مطهرش گفته اند که از هر جای عالم که بر او سلام کنیم، پاسخش را صد چندان دریافت خواهیم کرد.

بدین شکل شماره ۲۲ نشریه ساعت صفر را می گشاییم. با عرض ادب به ساحت مقدس حضرت صاحب الزمان که فریادهای العجل العجل ما در ظهورش به آسمان رسیده است.

به یقین مولای ما می داند که طاقتمان در انتظارش، به سر آمده است و چشم هایمان از گریه در فراغش، خشیکده است. در ذهنهایمان تنها آروزی ظهور او بر جای مانده است، اینک که از دو ماه غم انگیز محرم و صفر گذشته ایم و دل هایمان در سوگ از دست دادن ائمه اسلام سخت به درد آمده است، تنها آرزوی ظهور مولایمان است که در سر پرورانده می شود.

بهار طبیعت این بار با بهار معنویت در هم آمیخته و ایام خوش ربیع الاول که شادی را بعد از غم به ارمغان می آورد، با نوروز باستانی همراه شده است.

چه شادی ای از این بالاتر که در جشن آغاز امامت تنها امام زنده عالم، دست افشانی کنیم و ایام ظهورش را در ذهن مجسم کنیم؟

در پیش رویمان، نهم ربیع الاول است. روزی که هزار و اندی سال پیش مولای عصر و زمان، امام مهدی (عج) به امامت رسید. روزی که باید آن را عید ولایت نامید. عیدی که هر شیعه به آن مباهات می کند و انتظار روز ظهور صاحب آن را می کشد.

اما امسال، دوبار با شما عید ولایت را جشن خواهیم گرفت. بار نخست در ابتدای سال و بار دوم در انتهای سال.

نیکو سالی است که از هم اکنون بر دوست داران ولایت مبارک و فرخنده است.

 برگرفته از http://www.zerotime.org