کی رفته ای

کی رفته ای ز دل، که تمنا کنم تو را؟!!

کی بوده ای نهفته، که پیدا کنم تو را؟!

غیبت نکرده ای، که شوم طالب حضور

پنهان نگشته ای، که هویدا کنم تو را

با صد هزاران جلوه برون آمدی، که من

با صد هزاران دیده تماشا کنم تو را

بالای خود در آینه چشم من ببین

تا با خبر ز عالم بالا کنم تو را

مستانه کاش! در حرم و دیر بگذری

تا قبله گاه مؤمن و ترسا کنم تو را

خواهم شبی، نقاب ز رویت بر افکنم

خورشید کعبه، ماه کلیسا کنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من!

چندین هزار سلسله در پا کنم تو را

طوبی و سدره، گر به قیامت به من دهند

یک جا فدای قامت رعا کنم تو را

زیبا شود به کارگر عشق، کار من

هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را

(فروغی بسطامی) 

انتظار

مه مــــن ،دلبرمـــن،نازنینم               بگوتاکه ســرراهت نشینـم

تمام جمعه هاچشم انتظارم             که یک جمعه جمالت راببینم

زچشمم درفشاندم تابیائــی             به راهت گل نشاندم تا بیائی

به شوق دیدنت هر صبح جمعه         دعای ندبه خواندم تابیائــــــی

چشم به راه

به تماشای طلوع تو، جهان چشم به راه

به امید قدمتف کون و مکان چشم به راه

به تماشای تو ای نور دل هستی، هست

آسمان، کاهکشان کاهکشان چشم به راه

رخ زیبای تو را، یاسمن آیینه به دست

قد رعنای تو را سرو جوان چشم به راه

در شبستان شهود اشک فشان دوخته اند

همه شب تا به سحر خلوتیان چشم به راه

دیدمش فرشی از ابریشم خون می گسترد!

در سراپرده چشمان خود آن چشم به راه

نازنینا! نفسی است تجلّی زین کن

که زمین گوش به زنگ ست و زمان چشم به راه

آفتابا! دمی از ابر برون آ، کو بود

بی تو منظومه امکان، نگران، چشم به راه

(زکریا اخلاقی)